Sklep potrafi dopracować każdy element ścieżki zakupowej — zdjęcia, opisy, checkout, potwierdzenie zamówienia — a potem oddać najważniejszy moment kontaktu z klientem obcej marce w obcym aucie. Dostawa jest jedynym punktem, w którym marka spotyka klienta fizycznie. Warto, żeby wyglądała jak marka.
Co realnie da się objąć white labelem
- komunikaty SMS i e-mail wysyłane w imieniu sklepu,
- stronę śledzenia przesyłki w domenie i identyfikacji sklepu,
- wygląd kuriera i pojazdu przy dostawach dedykowanych,
- skrypt rozmowy i standard zachowania pod adresem,
- opakowanie zewnętrzne oraz materiały dołączane do zamówienia.
Największy zysk jest w komunikacji, nie w naklejce
Wbrew pozorom klienci rzadko zwracają uwagę na logo na aucie. Zapamiętują natomiast, kto do nich napisał i czy wiadomość brzmiała spójnie z resztą doświadczenia. Przejęcie warstwy komunikacyjnej jest zwykle tańsze niż brandowanie floty i daje większy efekt.
Klient nie reklamuje przewoźnika. Klient reklamuje sklep — niezależnie od tego, czyje logo widział pod drzwiami.
Kiedy to się nie opłaca
White label wymaga dedykowanych zasobów, więc przy rozproszonym wolumenie i kilkudziesięciu przesyłkach dziennie w danym mieście koszt jednostkowy potrafi być trudny do udźwignięcia. Sensowny próg zaczyna się tam, gdzie da się zapełnić stałą trasę — albo tam, gdzie wartość koszyka uzasadnia wyższy koszt obsługi.
Od czego zacząć
Najprostsza kolejność wdrożenia: najpierw komunikaty do klienta, potem strona śledzenia, na końcu warstwa fizyczna. Każdy z tych kroków działa samodzielnie, więc nie trzeba czekać z efektem do pełnego wdrożenia.
Efekt uboczny, o którym rzadko się mówi: gdy komunikacja idzie w imieniu sklepu, zespół obsługi klienta pierwszy dowiaduje się o problemach z dostawą. To bywa cenniejsze niż samo wrażenie spójnej marki.
